معارف اسلامی
(١)
پیام- دیماه -
١ ص
(٢)
آفرینش - شهبازی عصمت
٢ ص
(٣)
ساقیا -
٣ ص
(٤)
سخن اهل دل - پورشریف حسین
٤ ص
(٥)
اول دفتر/برنامهریزی - خسروی مهدی
٥ ص
(٦)
امید -
٦ ص
(٧)
به خاطرههای خوب فکر کن! - رشید نرگس
٧ ص
(٨)
زندگی در دهکدهی جهانی - عابدی حمید
٨ ص
(٩)
نیایش - پورنجاتی مصطفی
٩ ص
(١٠)
نامهای نیکو - مهریار محمد
١٠ ص
(١١)
جانِ جان -
١١ ص
(١٢)
گفتوگو/نباید سیاه و سفید نگاه کنیم! - عابدی حمید
١٢ ص
(١٣)
آدمهای اینجوری/سخنچین - باباجانی علی
١٣ ص
(١٤)
گفتوگو -
١٤ ص
(١٥)
زنگ دینی/با همان ماشین قراضه - هاشمی سید ناصر
١٥ ص
(١٦)
این صفحه مال امام حسین(ع) است -
١٦ ص
(١٧)
فرهنگ، مثل آب و هواست - اسدی مجید
١٧ ص
(١٨)
یاد ایام - ندیری رقیه
١٨ ص
(١٩)
گفتوگو با حجتالاسلام سید حمیدرضا محمودزادهحسینی - جمالی فرد حسین
١٩ ص
(٢٠)
شعر -
٢٠ ص
(٢١)
جوانان خوارزم - جمالی فرد حسین
٢١ ص
(٢٢)
آموزش بورس به زبان ساده/بخش دوم - ابراهیمی بیتا
٢٢ ص
(٢٣)
و اما بعد - هاشمی سید سعید
٢٣ ص
(٢٤)
نوسازی علمی؛ نگاهی به بومیسازی علوم انسانی - ذوالفقاری ریحانه
٢٤ ص
(٢٥)
در محضر تاریخ/معاویه - هاشمی سید ناصر
٢٥ ص
(٢٦)
گفتوگو/جوانها به سمت مشاغلی میروند که زودبازده باشد - خسروی مهدی
٢٦ ص
(٢٧)
خوشرویی، عامل دوستیابی - غلامعلی مهدی
٢٧ ص
(٢٨)
بحر طویل/در رثای حضرت علیاصغر(ع) -
٢٨ ص
(٢٩)
معجون سنت و مدرنیته - فیضی زهرا
٢٩ ص
(٣٠)
چند کلمه با شما - فریبرز سهیلا
٣٠ ص
(٣١)
اتوبوس/فوتبال اتوبوسی! - شکرانی مریم
٣١ ص
(٣٢)
سلامت - زمانی هاجر
٣٢ ص
(٣٣)
نان ما یا نان ملت، مسئله این است/قسمت اول - هدایتی ابوذر
٣٣ ص
(٣٤)
چرخنامه/راین به جیرفت/قسمت دوم - عابدینی عدالت
٣٤ ص
(٣٥)
وبگشتی - شکرانی مریم
٣٥ ص
(٣٦)
مسجد جامع - معراجی مصطفی
٣٦ ص
(٣٧)
گوگوبات، سایتی برای سفر - امیری زینب
٣٧ ص
(٣٨)
روزنوشت (3) - هدایتی ابوذر
٣٨ ص
(٣٩)
خانه امن/مسجد مالمو - شهبازی عصمت
٣٩ ص

معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٦ - امید

امید


هر نفس نو می‌شود دنیا و ما

بی‌خبر از نو شدن اندر بقا

انسان به‌طور طبیعی و فطری، کمال‌جوست. هر چه در این مسیر به دست می‌آورد، باز هم خواهان تازه‌تر آن است. این روند نه‌تنها برای او ایستایی ندارد، که دم به دم شکوفا و بالنده‌تر می‌شود. نوطلبی و نوجویی، و تغییر از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب، مسئله‌ی همیشگی بشر بوده است و خواهد بود. قدم اول در این راه، تغییر در نگاه است. چشم‌ها را باید شست. جور دیگر باید دید. اگر قرار باشد نگاه‌مان به ساز و کارها، سیاست‌ها و نظام‌ها، همان نگاه گذشته باشد، نیاز به تغییر و نوسازی رخ نخواهد داد. وقتی به آنچه در اطراف‌مان می‌گذرد، جور دیگر نگاه کنیم، یعنی برای ما مسئله‌ای به‌وجود آمده و باید پاسخ مناسبی برای آن بیابیم. تغییر در هر زمینه‌ای، فرایند و ساز و کار مناسب خود را می‌طلبد. برای این ساز و کارها و فرایندها، باید تدابیر لازم پیش‌بینی شود تا زمینه‌ی تغییر نوسازی اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی فراهم شود. نیاز به تغییر و نوسازی؛ یعنی پالایش و پیرایش ساز و کارها و سیاست‌های نظام اجتماعی به منظور ایجاد بهبودی در تمام ابعاد و سطوح مختلف نظام اجتماعی؛ یعنی انتقال از یک مرحله‌ی معین به یک مرحله‌ی پیشرفته و کمال یافته؛ یعنی رشد‌یافتگی در تمام زمینه‌ها؛ یعنی قدرت‌مند شدن در مسیر تحقق آرمان‌ها و اهداف؛ یعنی‌...

تغییر در ساخت اجتماعی، تغییر در نگرش‌های غلط، تغییر در نهادهای اجتماعی، رشد اقتصادی، کاهش نابرابری، از بین بردن فقر، تجدید سازمان و سوگیری متفاوت نظام اجتماعی اقتصادی، غلبه بر دردهای بشری بویژه سوء‌تغذیه، فقر و بیماری، بهبود میزان تولید و درآمد، پیشرفت به سوی اهداف رفاهی، دستیابی به ارزش‌های بومی، رشد کمی و کیفی تولیدات و خدمات، تحول در کیفیت زندگی، رشد علمی و تکنولوژی درون‌زا، افزایش فرصت انتخاب شهروندان، بهینه شدن الگوهای مصرف، رهایی از وابستگی به جهان سرمایه‌داری، تطابق نظام ارزشی و هنجاری جامعه با شرایط جدید، به‌وجود آمدن انگیزه‌ی پیشرفت و روحیه‌ی کارآفرینی، افزایش تولید ناخالص ملی و درآمد سرانه، افزایش رشد اقتصادی و درآمد ملی، گسترش تقسیم کار و تخصصی شدن امور، سرمایه‌گذاری متوازن و هم‌زمان در همه‌ی بخش‌ها، فرایند گسترش آزادی‌های مشروع و معقول، تقویت اقتصاد تولید و‌... از جمله مواردی هستند که می‌توان در نوسازی به آن‌ها اشاره کرد. البته این بدان معنا نیست که در زمینه‌های فوق کاری صورت نگرفته. کار انجام شده؛ اما در نوسازی، وقتی ساز و کارها، خطوط، شکل حرکت و سیاست‌ها تغییر کند و پالایش و پیرایش شود، کارها شتاب می‌گیرد و چشم‌انداز دیگری را شاهد خواهیم بود؛ چشم‌اندازی که برخواسته از آرمان‌های فطری و خدایی است و هیچ‌گاه از طراوت و تازگی نمی‌افتند و کهنه شنونده نیستند.

سردبیر